Mantelzorger zijn bij dementie is soms zwaar

Mantelzorger zijn bij dementie is soms zwaar

Een gedicht van een partner van een vrouw met dementie. 

Ik heb er niet om gevraagd,

het kwam zomaar op mijn pad.

De ziekte die jou trof,

de ziekte waardoor je mij vergat.

We hebben het samen moeten doen,

en toch deed ik het alleen.

Ik was er voor jou,

jij was ver van mij heen.

Alles hebben we gedeeld,

alles deden we met elkaar.

Totdat jij mij niet meer kende,

toen werd het leven pas zwaar.

Na jaren van vergeten,

jaren van verdriet.

Is het nu eindelijk voorbij,

ik moet huilen, maar ik kan het niet.

Jij rust nu in vrede,

ik heb vredige rust.

60 jaar was je mijn vrouw,

ik ga je missen, ik ben in rouw.

Vergeef me mijn lief,

vergeef me voor mijn opgeluchte gevoel

Ik weet dat je, nu je er niet meer bent,

begrijpt wat ik bedoel.

Monika Eberhart

Nog meer gedichten lezen?

Loop met mij mee

  Loop met mij mee         

Als je niet weet wat ik bedoel,

Loop dan met mij mee.

Over het losse zand,

De route van mijn gevoel.

Als je niet weet wat ik wil,

Loop dan met mij mee.

In de richting van mijn hart,

En hoor mijn stille gegil.

Als je niet weet wat ik zeg,

Loop dan met mij mee.

Over die hele lange weg,

Doen we het samen, met z’n twee.

Als je niet weet waarom ik moet huilen,

Loop dan met mij mee.

Naar het verleden, naar mijn jeugd,

Misschien kunnen we even ruilen?

Als je niet weet waarom ik zwijg,

Loop dan met mij mee.

Naar mijn verwarde gedachten,

En probeer mijn pijn te verzachten.

Als je niet weet waarom ik niets meer wil,

Loop dan met mij mee, over de gangen.

Sla je arm om mij heen,

En laat me naar vroeger verlangen.

Monika Eberhart           

daisycon

In de schaduw van mijn verleden

In de schaduw van mijn verleden 


Ik leef in de schaduw van mijn verleden,

Elke dag, elke nacht schuil ik in het donker.

Ik kan het licht van het heden niet meer verdragen

In het donker slijt ik daarom  mijn dagen.

In de schaduw van het verleden, daar voel ik rust,

Mijn moeder die mij zachtjes op mijn wang kust.

Binnen in mij, daar is het warm, knus en fijn

Laat me daar zitten, daar wil ik het liefste zijn.


Monika Eberhart

Nog meer gedichten lezen?